Zbiór wierszy różnych autorów.

Nie baw się w bohatera! Nadludzką nie błyszcz cnotą.
Kto w górę wciąż spoziera, Ten łatwo wejdzie w błoto.

Po raz setny staję przed lustrem i pytam: kim jestem.
Kim jestem, czego chcę od życia i od ludzi.
I czemu ciągle mylę ścieżki,
zamiast iść wydeptanym gościńcem.

Wstydzę się siebie, i młodości mojej.
I moich oczu sięgających nieba.
I moich uszu, śledzących szept ziemi.
I mego serca, co szuka człowieka.

Czy wszystko? i co pozostało?
Cienie tylko mijają,
jak po przelocie ptaków,
po nich nie ma znaków,
Po człowieku znaki pozostają. Tylko jakie?

Ileż samego siebie nazbierałem.
Ileż się naposiadałem, nagubiłem, naodkrywałem.
A w śród tej mnogości, już siebie czasem nie poznaję.
Już dziwię się sobie, że, za dużo "mnie" we mnie.